EY OĞUL

Ey Oğul
yaban ağaçlarımın
kızıl gölgesi
kutlu sularımın
gözesi oğul

bükme daha dokuzluk
boynunu
baba atan
saltuk gibi
dukak gibi yeğinli
dur bas toprağa
ıslatma ışık gözlerini
sonya soğuna
kırağısına tutsak etme
düşüncelerini
kirletmesin çocuk
düşlerini yabanıllık

inanma bu duruşlara
yalan oluşlara
sokulmuş sayma
bu demir parmaklıkları
aramıza

dokun şahanım
elle yüreğinin yanındaki
kabarışlarımı
soluğunun yanındaki
ateşimin sıcaklığıyla yan
kavrul ağustos otları gibi

göğsümdeki okyanus
akışlarına dön
dalga dalga gelişlerine
dur öcümün

ağlayım deme sakın
dokuzunda
onunda da olsan daha
ürktüğünü
acını
hemi de oğul
hemi de göz yaşını
gösterme düşmanına
dostunda olsa
ıslatma yüzünü yanında
elini götürme yüzüne
eğme başını yere
gözünü seveyim

bu demirleri
hemi de çelikten
olanlarını yüreğime sokulmuş bil

bu çocukları boy boy
yanım sıra
önüm sıra
ardım sıra duranları
somurtanları kardeşin say
çocuklarım bil hepsini de
bunlara
bu çocuklarıma
ateşlerine ocaklarına
yel vernlere ilen
sularının gözelerini
bulandıranlara
kanlandıranlara

demir parmaklıklar
bozmasın düşlerini
kirletmesin
sokulmasın aramıza
kin duyma kinlenme
sakın oğul
ben kanlı kıyacı
değilim
hrsız dolandırıcı
satkın hiç değilim

prangalarımın
zincirlerimin kalabalğı
inceliği gövdemin
hücre sarılığı
solgunu yüzüm
korkutmasın seni
ürkütmesin hiç oğul
gövdem dam
mapushane geze
zincirlere hücrelere sığmaz
eskir gövdemde
çürür prangalarım
taş demir
dinlemez büyür
gelişir düşüncelerim
sen varsın
ayaktasın diye

bu yabanıllık
bu demir parçaları
hele bu
hain duruşlar
bakışlar döndürmesin
kavgandan seni
körletmesin aman
kirletmesin öç duygunu
prangalar hangi ayakları
süngüler hangi düşünceleri
durdurmuştur
susturmuştur ki ortancam>

tasalanma
dolunayım
bozkır tayım

çizme kanatıma
açma yaralarının ağzını
erciyes doğuna düşer
tecer yıldız munzur
süphan uluların da
bir de ötekiler var
ötekiler balım
kaldır başını yukarılara
doruklara
dağların dumanlı olanlarına
iyi bak kar göğüslüm

güneş ulunun ışığı üstündedir
ay gecenin sırtında oğul
yer ulun sırtında
omuzlarında tuar seni
gerek yok tasaya

tüketme kendini
çiğnenmemiş topraklarımın ışığı
tutsaklığım
saltuk atamın yayını gerdiği
okunu fırlattığı topraklardadır daha

sal içinin acısını
ağısını benden yana
ilk yaz muştum
yağmurum
kızıl göğüslüm
gülüşlüm

düşüne dönüşüne dönük
dururum
tasa düşürme
yara düşürme gövdene
gövden gövdemin
gövdem gövdenin yapışığıdır
yüreğim
yüreğine konulmuştur
düşüncelerim düşüncelerine
susturma sakın çığlığımı
türkülerimin balını
oğul çalım
gül dalımın
sarı dikeni
engereği
göğe
güneşe
aya seninle baktığımı
suyu
toprağı seninle
döllediğimi unutma
unutma kavgadaki duruşumu
ey oğul dalım.

                                                                     AYSALTUK VAHAP ÖNTAŞ